Passiebrief 29 augustus 2014

De zeis is er om te oogsten, niet om te onthoofden!

De samenleving is een botsing op dit moment van het verleden en de toekomst, en daar zitten we nu mee, het “heden”.

Als je met mensen praat die ook passie hebben voor de samenleving dan raak je niet uitgesproken. En dan zijn we het er ook direct over eens dat er een enorme uitdaging voor ons ligt om die samenleving, zoals de naam het al zegt, samen te leven. Op een inspirerende wijze en plaats voor iedereen. En gelukkig met elkaar. Jeetje wat zweverig zeggen degenen die dat wellicht al hebben. Maar juist diegenen die dat al beleven en leven zouden hier voor op kunnen komen. Als een invasie de maatschappij inbrengen. Net als ISIS over iedereen heenlopen en strijden voor een onafhankelijke staat. HUH? Ja, ik sprak met iemand die tegen me zei dat die mensen van ISIS eigenlijk heel veel passie hebben. Misschien wel de verkeerde passie, maar het werkt blijkbaar aanstekelijk.

Nou weten we allemaal dat negativiteit 7 keer zo snel wordt overgenomen dan positiviteit. Kijk maar naar de media. Maar ja, wat wil je, mensen lezen ook 7 keer liever negatieve berichten dan positieve. Daarom werkt de media ook zo en is er geen ruimte voor een positieve krant. Wat wel eens geprobeerd is. Of een positief Journaal. Nee dan maak je dus direct de stap naar de bladen zoals Happinez, maar dat is voor de meeste mensen dan weer net te spiritueel en blijven we over met een leegte. Een leegte die dus opgevuld moet worden met een Polderse energie. Niet "doe maar gewoon dan doe je gek genoeg", maar "Doe maar gewoon maar dan met Passie". Eigenlijk zoals 40 jaar geleden meneer Calvijn met zijn Calvinisme bijdroeg aan de Participatie Samenleving, want dat was er toen natuurlijk ook al.

Dat Calvinisme is geweldig! Maar het mist een moderne aanpassing. Het mist dat we veel vrijer zijn geworden en niet meer zo ingetogen willen leven. En dat Calvinisme houdt ons ook weer tegen want we verschuilen ons er allemaal achter als we moeten. Velen hebben angst om naar buiten te treden met hun geluk, met hun energie en hun gevoelens. Met hun passie voor misschien wel mooie auto's of boten. Of dromen om een filmster te worden, weet ik het? En als het erop aankomt dan blijven we dus thuis. Naast onze buren wonen, die ons ondersteunen in onze angsten en waar we gelukkig blijven en wat ook eigenlijk heel gelukkig is. Misschien ben ik wel een dromer en moeten we het met z'n allen in het "kleine geluk" vinden. Thuis bij de buis. Onder moeders paraplu. Tuurlijk, daar ligt het geluk.  En dat meen ik. Dat zag ik eergisteren bij vrienden. Geweldig.

DE ZEIS…
Dat geluk zie je dan ineens naar buiten komen als we (bijna) wereldkampioen zijn met voetballen, als er een vliegtuig neerstort. Want latent is onze samenleving heel gelukkig. Zijn we niet negatief, integendeel, ik denk dat we heel positief zijn met z'n allen. Het is enkel datgene wat ons klein houdt…. De ZEIS! Want we blijven gelukkig zolang we niet naar buiten treden. Onze kop uitsteken, onze dromen leven, willen groeien en de economie daarmee een boost geven door weer uit te durven geven. De ZEIS is onze angst, en de ZEIS is overal. Thuis, in de straat, op de vereniging en in de krant. Dat is waarom "strijders" en "leiders" met denkbeelden waarmee ze naar buiten komen zo gevaarlijk zijn. Want ze doen het tegen alle ZEISEN in. Durven in de frontlinie te staan en te sterven voor wat zij denken wat goed is. (en dan heb ik het niet over de lafaards die mensen het opdringen en zelf veilig thuis zitten).

Die Participatiesamenleving wordt in het geheel nog niet begrepen. We hebben landelijke strijders en leiders nodig. Op heel lokaal niveau begrijpen we het nog wel door een paar mensen die zich inzetten voor nieuwe projecten in hun gemeenschap, maar niet in de grotere opzet waar we allemaal naar hunkeren. Nieuwe banen scheppen door nieuwe initiatieven te ontplooien, armoede weghalen door mee te denken aan oplossingen, criminaliteit sociaal oplossen door eigen inzet. Ons land wordt al lang niet meer centraal geregeld. Ja dat doet het wel, maar het werkt niet meer. Het is een botsing op dit moment van het verleden en de toekomst, en daar zitten we nu mee, het “heden”.
En dat is nu net de oplossing. Het NU. Nu kiezen voor je passie, nu die ZEIS wegbergen en de kop oprichten, opstaan. Niet wachten op z'n allen, maar doen terwijl niemand het nog doet. Het voorbeeld zijn. Zelfstandig, want dat willen we toch zo graag zijn? Dat moeten we zelfs wel zijn willen we overleven.

Zekerheden krijg je niet meer van anderen die krijg je alleen van jezelf. Kansen genoeg. Keer de onzekerheden in je leven om naar zekerheden. En de zekerheid die ik je kan geven is dat dit zit opgesloten in het diepst van je zelf, en dat is het kiezen voor Passie! Jouw geloof in jezelf!

En als je nog niet weet wat je Passie is dan mail je me maar. Gisteren al weer iemand binnen 10 minuten de zekerheid voor haar passie gegeven. Passie vind je nl niet, die ken je al lang en daar kies je voor. Maar juist dat herkennen en kiezen. Daar hebben mensen hulp bij nodig. Van de buurman, van de samenleving die jouw passie blijft ondersteunen. Die revolutie mogen wij in Nederland wel eens gaan ontwikkelen. Dan hoop ik dat het net zo snel gaat als het Ebola virsus of de opmars van ISIS. Als zij het kunnen dan kunnen wij het ook. Dan zijn we onoverwinnelijk, worden niet geronseld voor duistere praktijken. Integendeel. Wij verspreiden geluk. Want gelukkig is geluk nog altijd heel gewoon.

Ik wens je veel Passie samen met je buren.

Leave a Reply

*

Pieter op Facebook
Ontvang gratis de Passiebrief

Laat je inspireren door de Passieboer!

Meldt je hier aan.

Directeur Citro├źn NL over Pieter
Pieter Monsma
"Goed boeren"
"Neem eens hooi op je vork"
"Samen onze passies en talenten delen"
"Een schop onder je kont"
"Je kunt van mij de passie krijgen"
"Geen gezeik, van Passie wordt je rijk"